Fox River
Dyskusje o miejscu gdzie działa się akcja w 1 sezonie. Co wam się podobało w konstrukcji, co nie itp. Trochę wikipedii.
Fox River:
Fox River to fikcyjne więzienie, w którym toczy się akcja serialu Prison Break. W rzeczywistości są to budynki więzienia w Joliet w stanie Illinois, które było czynne od 1858 do 2002 roku. Budynki tego więzienia wystąpiły również w filmie Blues Brothers.
W rzeczywistości sceny do serialu nakręcono w więzieniu Joliet Prison w mieście Joliet w stanie Illinois, 30,25 mil na południowy-zachód od Chicago. Więzienie to było czynne w latach 1858 - 2002. Producenci serialu mieli ogromne szczęście, że po zamknięciu Joliet nie zburzono go, ponieważ zawsze burzy się stare, zamknięte i nieczynne więzienia. Fox River jest prawie taki sam jak Joliet. Budynki więzienne są podzielone na północne i południowe i każdy bok ma dwie części A i B. Na stronie południowej znajduje się administracja i przychodnia. Magazyn, który z czasem zamienił się w sale dla strażników, znajduje się w samym środku wiezienia. Poza tym, istnieje miejsce maksymalnej ochrony, w którym znajdują się osobne, małe cele, w których zamyka się skazanych na śmierć. Więzienie znajduje się przy trzech ulicach: English, Fitz i Percy i ma 4 wieże, które strzegą bez przerwy wszystkiego co się dzieje wewnątrz i na zewnątrz.
Joliet:
Joliet Correctional Center (powszechnie znane jako Joliet Prison) było więzieniem w Joliet w stanie Illinois, od 1858 do 2002. Jego mury pojawiają się w Blues Brothers jako więzienie, z którego zostaje wypuszczony Jake Blues w początkowych scenach filmu. Pełni również rolę więzienia stanowego Fox River w serialu telewizyjnym Skazany na śmierć.
historia:
Więzienie zostało zbudowane tuż za ówczesnymi granicami miasta Joliet. Przy jego budowie pracowali więźniowie, a całkowity koszt zamknął się w 75 tysiącach dolarów. Więzienie było planowane na 761 skazanych. Otwarto je w 1858 roku i zastąpiło więzienie Alton, które otwarto w 1830 roku i zamknięto w 1860.
Zbudowane z piaskowca budynki zaprojektował William W. Boyington (był również autorem projektów Chicago Water Tower, Hegeler Carus Mansion i Illinois State Capitol w Springfield). Projekt oparł na modelu idealnego więzienia stworzonym przez Jeremy'ego Benthama. W tamtym czasie było to największe więzienie w kraju i stało się wzorcem dla podobnych projektów powstających w USA.
Pierwszych 33 więźniów osadzono w maju 1858 roku. Byli wśród nich zarówno zwykli kryminaliści, jak i jeńcy wojenni z wojny secesyjnej.
W 1865 roku w trakcie służby zginął strażnik Joseph Clark. Była to pierwsza śmierć oficera straży więziennej.
Od początku lat 70. XIX wieku więzienie podpisywało kontrakty na wykorzystywanie więźniów do prac w okolicznych przedsiębiorstwach. W 1872 liczba osadzonych osiągnęła 1239 osób, co było rekordową liczbą jeśli chodzi o pojedyncze więzienie.
W 1896 roku po przeciwnej stronie drogi, przy której stało Joliet Correctional Center otworzono więzienie dla kobiet, jednak zamknięto je w 1932 roku.
Konstrukcja więzienia uniemożliwiała łatwą adaptację do podwyższających się standardów więziennictwa. Nie było w nim bieżącej wody, oraz toalet w celach aż do 1910 roku. Rozpoczęcie budowy pobliskiego Stateville Correctional Center w 1917 (otwarte w marcu 1925) miało umożliwić szybkie zastąpienie przestarzałego Joliet.
Liczba więźniów osiągnęła 1.300 w 1990 i pozostawała praktycznie niezmienna (1.156 w 2000), jednak więzienie przystosowano do takiej liczby dopiero w latach 1999-2000 (wcześniej było to 1.180). W 2000 więzienie zatrudniało 541 pracowników. Od lat 90. XX wieku więzienie pracowało głównie jako miejsce umożliwiające klasyfikację więźniów i ich rejestrację przed wyruszeniem dalej do północnego Illinois. Więźniowie przebywali w Joliet nie dłużej niż miesiąc, a przechodziło ich przez nie około 20.000 rocznie.
Joliet bywało często mylone z Stateville Correctional Center, ze względu na bliskie położenie w Crest Hill. W rzeczywistości są to zupełnie odrębne więzienia. Stateville, podobnie jak Joliet, zostało zbudowane w oparciu o ideę "panoptikonu".
zamknięcie:
Więzienie Joliet zostało zamknięte w lutym 2002. Przyczyną były cięcia budżetowe oraz brak możliwości dostosowania budynków więzienia do wymagań współczesnego więziennictwa. Wszyscy więźniowie i większość pracowników została przeniesiona do Stateville, nowo wybudowanej placówki o zaostrzonym rygorze w Crest Hill. Budynki Joliet służyły jeszcze hrabstwu do marca 2004, głównie do obsługi nowych obywateli.
piosenki:
Nagrany przez Boba Dylana w czasie sesji nagraniowej albumu The Times They Are A-Changin' utwór Percy's Song opowiadający o człowieku, który czyni starania aby uchylono wyrok 99 lat więzienia wydany na jego przyjaciela. W drugiej zwrotce pojawia się:
Tell me the trouble,
Tell once to my ear,
Turn, turn, turn again.
Joliet prison
And ninety-nine years,
Turn, turn to the rain
And the wind.[1]
Także piosenkarz folkowy Steve Goodman w piosence "Lincoln Park Pirates" opowiadającej o cieszącej się złą sławą firmie z Chicago Lincoln Park Towing (usługi pomocy drogowej):
Our drivers are friendly and courteous
Good manners you always will get
For all are recent graduates
Of the "charm school" at Joliet
Zachęcam do dyskusji
